Werken Mechelse Holocaustmuseum van AWG weldra van start

Het nieuwe museum komt op de plaats van het vroegere Arresthuis, bij de Mechelaars beter bekend als het IKA-schoolgebouw. Het zal via een permanente tentoonstelling de slachtoffers gedenken, maar ook plaats bieden aan tijdelijke educatieve projecten over mensenrechten in een meer actuele context. Het museum, met een duidelijke internationale ambitie, rekent op zo’n 100.000 bezoekers per jaar uit binnen- en buitenland.

Internationale competitie

    

Kazerne Dossin vormt een sleutelstuk van het opwaarderingproject ‘Tinelsite’. Dit stadsgebied zal onder andere uit een park, woongelegenheden, een jeugdcentrum en sportfaciliteiten bestaan. Het nieuwe museum zal als een baken in de omgeving staan en met zijn lichte kleur en bijzondere architectuur dé aandachtstrekker van de Tinelsite worden. Naast het nieuwe stadspark zal ook het plein tussen het nieuwe museum en de Kazerne Dossin aangepakt worden en uitgroeien tot een plaats waar rust en bezinning centraal staan.

Architectuur en indeling

Het project wordt een drie-eenheid van het nieuwe museum, de eigenlijke kazerne en een open ruimte. Het voormalige arresthuis tegenover de kazerne maakt plaats voor het eigenlijke museum en een veelvoud van de oppervlakte van het arresthuis zelf. Daarom werd ervoor gekozen om de footprint ervan over te nemen en een aantal fragmenten te bewaren en te verwerken in de nieuwe gevel van het museum. Daardoor wordt het arresthuis bewaard in de herinnering van deze plek.
 
Het nieuwe gebouw heeft op het gelijkvloerse niveau een open verdieping, een beetje als een plein, met ruimte voor de balie, een bookshop en tijdelijke tentoonstellingen. Een glazen dak laat rijkelijk licht binnenvallen. Op de eerste, tweede en derde verdieping bevinden zich de ‘vaste’  tentoonstellingsruimtes, die zo flexibel mogelijk zijn opgevat. Een systeem van leidingschachten en verhoogde museumvloeren zorgen ervoor dat de tentoonstelling eenvoudig van opstelling kan veranderen. Twee trappen brengen de bezoekers op de juiste plek. Een grote lift voor drieëndertig personen maakt de vloeren gemakkelijk voor een hele klas bereikbaar.
 
De tentoonstellingsvloeren zelf zijn telkens van daglicht afgeschermd. De punt van het gebouw is dan weer heel open en geeft ruimte aan kantoren en klaslokalen. De hoogste verdieping is heel open en rijkelijk voorzien van daglicht. Ze fungeert als ‘decompressieruimte’, om te bekomen van wat men in het museum heeft gezien en gevoeld. Een groot dakterras geeft toegang tot een balkon, vanwaar men de stad, de kazerne zelf, de Dijle en het mensenrechtenpark kan zien.
 
De buitenkant van het gebouw is sterk afwisselend. Open en gesloten gevelvlakken wisselen elkaar af en worden vormgegeven in een lichte kleur. Daarmee wil het gebouw een hoopvol baken zijn in de stad. Een gebouw dat de nadruk legt op de plek, maar tegelijk een positieve boodschap uitdraagt. Opmerkelijk is dat in het oorspronkelijk ontwerp de architecten gekozen hadden voor een eerder donkere en sombere steen, maar op aanvraag van de buurtbewoners werd een lichtere versie gemaakt. Alle partijen kunnen zich perfect vinden in het nieuwe ontwerp.