Feringa Building: een kennislandschap met aandacht voor akoestiek (Ector Hoogstad Architecten)

De nieuwe thuisbasis van de faculteit Wetenschap en Techniek werd vernoemd naar de Nederlandse chemicus Ben Feringa, die in 2016 de Nobelprijs voor Scheikunde ontving. Tijdens zijn Nobelprijslezing beschreef professor Feringa zijn ideale universiteit als een speelveld voor de jeugd. Een visie waarin architect Joost Ector zich helemaal kon terugvinden.

Een campusgebouw dat kennis zichtbaar maakt

Vanaf de eerste schets stond voor Joost Ector één uitgangspunt centraal: het Feringa-gebouw moest geen solitaire silo worden, maar een verweven onderdeel van het campus-ecosysteem. Het gebouw stimuleert kennisontwikkeling en uitwisseling, en moest daarom uitnodigen tot beweging, ontmoeting en zichtbaarheid.

“Het was toch wel een uitdaging om een gebouw van die omvang, ruim 60.000 m², te ontwerpen met plaats voor een paar duizend mensen die elkaar dan toch kunnen vinden. Bovendien is het ook een heel technisch project waarin we de geschikte omstandigheden moesten creëren voor onderzoek en sommige ruimtes dus stofvrij, trillingvrij en vrij van magnetische velden moeten zijn”, legt Joost uit.

V-vorm

Het Feringa-gebouw, dat momenteel voor ongeveer 80% afgewerkt is, kreeg uiteindelijk een zigzagvormige plattegrond, opgebouwd uit drie V-vormige vleugels die diverse leer-, werk- en onderzoekruimtes huisvesten. Daartussen liggen atria, tuinen en transparante passages die de verschillende gebruikersgroepen met elkaar verbinden.

“Vanuit de passages en atria zijn bovendien door middel van zorgvuldig geplaatste zichtlijnen de laboratoria te zien waarin onderzoekers actief zijn. Je ziet mensen dus niet enkel wanneer ze van A naar B wandelen, maar je ziet ook wat ze allemaal in het gebouw doen. Dat vind ik zelf heel leuk aan het ontwerp want het stimuleert nieuwsgierigheid en onderlinge inspiratie”, zegt Joost.

Akoestiek als voorwaarde voor concentratie en welzijn

In een gebouw waar duizenden gebruikers dagelijks samenkomen, is akoestiek geen detail, maar een fundamentele ontwerpvoorwaarde. De uiteenlopende functies, van stille studieplekken en gevoelige onderzoeksruimtes tot drukke klaslokalen, vragen elk om een eigen akoestisch profiel.

“Plafondsystemen blijven in dergelijke complexe gebouwen de meest effectieve manier om de akoestiek te beheersen. Ze combineren esthetiek, technische prestaties en, zeker in laboratoriumomgevingen, toegankelijkheid voor installaties. Onderhoudsgemak, betrouwbaarheid en betaalbaarheid spelen daarnaast ook een rol. De keuze voor het naadloze akoestische plafond OWAplan in dit gebouw is dus naast een esthetische voorkeur, ook een strategische ontwerpbeslissing die direct invloed heeft op comfort, concentratie en functionaliteit,” legt Joost uit.

“Aangezien het hier ging over een gebouw van aanzienlijke omvang was het voor ons belangrijk om met een leverancier te werken die voldeed aan de uitgebreide technische en esthetische eisen. We zijn hiervoor niet over één nacht ijs gegaan, maar zijn wel erg tevreden over de vlotte samenwerking met OWA.”

Duurzaamheid: van materiaalkeuze tot levensduur

Hoewel het Feringa-gebouw niet volledig is ontworpen volgens de allernieuwste duurzaamheidsinzichten, simpelweg omdat het project al meer dan een decennium geleden startte, speelt duurzaamheid toch op verschillende niveaus een rol.

Het architectenbureau kiest bijvoorbeeld bij voorkeur voor zorgvuldig geproduceerde, herbruikbare en recyclebare materialen. Ook in plafondsystemen worden prestaties op duurzaamheidsgebied steeds belangrijker; OWA sluit volgens Joost Ector goed aan bij die marktverwachting.

Daarnaast is het gebouw ontworpen voor een lange levensduur. De indeling, installaties en materialen maken toekomstige aanpassingen mogelijk, wat de milieu-impact over de totale gebruiksperiode aanzienlijk verlaagt. Een plafond dat niet alleen technisch goed presteert, maar ook lang meegaat, draagt direct bij aan die duurzaamheid.