Kijk binnen in vijf residentiële projecten van Decancq Vercruysse Architects

In relatief korte tijd heeft het duo een herkenbare positie verworven binnen het Belgische woonlandschap. Hun projecten vertrekken steevast vanuit een nauw gesprek met bewoners en een scherp lezen van de plek. Het resultaat zijn woningen waarin licht, proportie en materiaalgebruik het dagelijkse leven sturen en verfijnen, met aandacht voor tactiliteit, rust en duurzame kwaliteit.

Rijwoning in Kortrijk: ontwerp als instrument voor het dagelijks leven

Voor hun eigen woning in het centrum van Kortrijk gebruikten architect Emiel Vercruysse en zijn partner Marie de renovatie als een vorm van ontwerpend onderzoek. De rijwoning uit de jaren 1950 werd grondig hertekend om beter aan te sluiten bij hun dagelijkse routines, met bijzondere aandacht voor circulatie, bergruimte en een heldere ruimtelijke structuur.

Een glazen wand verbindt de leefruimte met een compacte patio, waardoor daglicht en groen tot diep in het huis doordringen. Binnen zorgen eikenhouten wandpanelen, natuurlijke stoffen en maatwerkmeubilair voor een consistente materiaalritmiek over de verschillende niveaus. In de keuken en eetruimte zorgen contrasterende vloerafwerkingen en ingebouwde kasten voor een subtiel spel tussen esthetiek en praktische organisatie.

Pied-à-terre in Brussel: compact wonen tussen werk en rust

In Brussel transformeerde het bureau een appartement in een voormalige Art Deco-kliniek tot een compacte pied-à-terre voor een internationaal actieve advocaat. Binnen een beperkte oppervlakte werd een evenwicht gezocht tussen werk, rust en occasionele verblijven met familie.

De materialisatie sluit aan bij de historische context van het gebouw. Getinte berkenpanelen, metalen details en gepolijste bruine steen verwijzen naar de geometrie en tactiliteit van de Art Deco-architectuur, maar krijgen een hedendaagse interpretatie. Op maat gemaakte metalen meubels en verlichting van Belgische ontwerpers zoals Jules Wabbes en Serge Mouille versterken de coherente, zorgvuldig opgebouwde interieurwereld.

Bungalow in Sint-Martens-Latem: een modernistisch huis herlezen

In Sint-Martens-Latem nam Decancq Vercruysse een bungalow uit de jaren zestig onder handen. De renovatie vertrekt niet vanuit een tabula rasa, maar vanuit een herwaardering van het modernistische woonmodel uit die periode. De architecten kozen ervoor de oorspronkelijke proporties en ruimtelijke logica te respecteren, terwijl het huis werd aangepast aan het hedendaagse gezinsleven.

De ingrepen aan de buitenzijde blijven beperkt maar doelgericht: een herpositionering van de inkom, een aangepaste raamcompositie en een subtiel gewijzigde daklijn versterken het horizontale karakter van de woning. Binnen werd de plattegrond herschikt rond een open leefruimte met drie slaapkamers, waarbij daglicht en zichtlijnen naar het omliggende bos centraal staan.

Palingbeek: een hoeve opnieuw verankerd in het landschap

Vlak bij het natuurgebied De Palingbeek bij Ieper transformeerde het bureau een voormalige hoeve tot een hedendaags vakantieverblijf. De ingreep vertrekt vanuit de ambitie om het gebouw opnieuw sterker te verbinden met het open landschap en tegelijk de ingetogen typologie van de Vlaamse hoeve te respecteren.

Een betonnen sokkel en een ruim terras verlengen het huis naar buiten en maken nieuwe vormen van buitenleven mogelijk. Het oorspronkelijke platte dak werd vervangen door een rieten zadeldak, wat niet alleen verwijst naar traditionele ambacht maar ook extra hoogte en licht in het interieur brengt. Binnen zorgt een ingetogen palet van pleisterwerk, Belgisch eikenhout en grijze natuursteen voor een rustige en duurzame materialiteit.

Sint-Martens-Latem: wonen in dialoog met het bos

In de bosrijke omgeving van Sint-Martens-Latem ontwierp het bureau een woning die zich bewust positioneert tussen beschutting en openheid. Inspiratie werd gevonden in zowel de Japanse architectuur als het werk van Frank Lloyd Wright, waar gebouwen vaak tegelijk in het landschap verankerd zijn en er subtiel in oplossen.

De woning staat op een lichte verhoging in een open plek tussen de bomen. Aan één zijde toont het volume zich gesloten en beschermend, terwijl de andere zijde zich opent naar licht, tuin en zwembad. Gerecupereerde bakstenen uit een tweehonderd jaar oud waterreservoir en panelen in essenhout geven het huis een aardse materialiteit. Binnen creëren Afromosia-houtwerk, keramische tegels en grote raamopeningen een kalme, tactiele sfeer waarin het bos voortdurend aanwezig blijft.