OPINIE. Evacuatiewegen: het pad naar het leven of de dood? (Luk Eeckhout, evr-architecten)
Na de ramp in Crans‑Montana is het geen luxe om evacuatiewegen en brandveiligheid opnieuw in vraag te stellen. Recente controles in Brugge tonen dat pijnlijk aan: de brandweer stelde vast dat nooduitgangen geblokkeerd waren, signalisatie ontbrak en basisvoorwaarden voor brandveiligheid niet overal werden nageleefd.
Als architect ben ik verwonderd én bezorgd hoeveel manke brandveiligheid ikzelf in meerdere openbare gebouwen meteen kon vaststellen. Na de gebeurtenissen in Zwitserland heb ik extra aandacht besteed aan evacuatiepaden en deuren, ik moest niet ver zoeken om afgesloten deuren en gebrekkige signalisatie te vinden.
We vergeten dat brandveiligheid geen administratieve last is, maar een fundament van publieke veiligheid. Dit houdt in:
- Correct aangeduide en vrije evacuatieroutes.
- Deurvleugels die openen in de vluchtrichting.
- Geen blokkades, geen sloten, geen improvisatie.
- Heldere signalisatie die ook werkt in panieksituaties.
De gebeurtenissen van de afgelopen maanden tonen dat we als sector met ontwerpers, eigenaars, uitbaters én lokale overheden een verantwoordelijkheid delen. We moeten voorkomen dat we wakker schrikken van tragedies die vermijdbaar zijn.
Een evacuatieweg hoort een uitweg te zijn en geen dood spoor!
Luk Eeckhout is architect, medeoprichter van evr-architecten en gastdocent aan de KU Leuven. Dit opiniestuk verscheen eerder op zijn persoonlijke LinkedIn-pagina.