STEEN & BEEN. Pritzkerkoorts (Filip Canfyn)

  • image

Onze huiscolumnist Filip Canfyn observeert de suspens rond de uitreiking van de volgende Pritzker Prize, die meer en meer Nobelliaanse allures begint te krijgen. Nu ja, alles verandert en moet blijkbaar met meer buzz verkocht worden.

Begin maart wordt de jaarlijkse Pritzkerwinnaar bekendgemaakt. Deze sedert 1979 bestaande “hoogste eer voor een architect” heeft tot nu toe weinig blijk gegeven van drie gevoeligheden. Inderdaad, drie issues hebben niet tot veel applaus geleid bij de opeenvolgende jury’s: sociale gelijkheid en betaalbaarheid, ecologische verantwoordelijkheidszin en pioneering en, last but not least, het bestaan van vrouwelijke confraters. Slechts 6 van de 46 Pritzkers gingen naar een vrouw en in 3 gevallen van die 6 moest de prijs nog gedeeld worden met een man. De jury van 2026 wordt voorgezeten door Alejandro Aravena, de laureaat van 2016, die met zeer betaalbare huisvesting als uitzondering een gevoeligheidsregel bevestigde. Misschien kan die eens andere accenten leggen en signalen geven dat bekroonde architecten niet per se wereldvreemd moeten zijn.

Op ArchDaily.com kan je ondertussen stemmen op een kandidaat, die op een lang uitgevallen shortlist staat, net zoals je op Sporza.be een voorgeselecteerde coureur kan aanvinken als mogelijke winnaar van Kuurne-Brussel-Kuurne. Uiteraard kunnen de verwachte ‘ouder wordende jonkies’ als Bjarke Ingels, David Adjaye of de broertjes Aires Mateus een kruisje krijgen, maar ook ‘ooit baanbrekende kantoren’ als MVRDV en UNStudio, naast ‘zielig wordende dinosaurussen’ als Daniel Liebeskind, Rafael Vinoly, Steven Holl, Stefano Boeri of godbetert Santiago Calatrava.

Ik ben benieuwd maar zal er geen minuut wakker van liggen.

  • Deel dit artikel

Onze partners