Tussen coulissen en kamer: een garçonnière als filmset op Salone del Mobile
Tijdens Milan Design Week 2026 presenteren de Belgische ontwerper Elias Van Orshaegen en interieurarchitect Maarten Van Meerbeeck GARÇONNIÈRE, een filmische installatie die zich nestelt in een historisch pand aan Via San Maurilio 14. Het project onderzoekt hoe meubels, architectuur en scenografie in elkaar kunnen overvloeien tot één doorlopende ervaring. Niet het object op zich, maar de ruimte als geheel staat centraal.
De installatie grijpt terug naar de historische garçonnière: een discrete pied-à-terre waar de bourgeoisie zich onttrok aan de formele logica van het hoofdverblijf. Die context van vrijheid en intimiteit vormt het vertrekpunt voor een hedendaagse interpretatie. Elias Van Orshaegen en Maarten Van Meerbeeck vertalen het type niet letterlijk, maar gebruiken het als kader om een ruimte te maken waarin experiment en persoonlijkheid primeren.
Een interieur als scène
De bezoeker betreedt eerst een soort backstage, waar de constructie van de installatie zichtbaar blijft. Ruwe materialen, onafgewerkte wanden en structurele elementen leggen het skelet van de ruimte bloot. In deze overgangszone verschijnen de meubelstukken als losse entiteiten, balancerend tussen prototype en afgewerkt object.
Vanuit deze ruwe setting ontvouwt zich geleidelijk het eigenlijke interieur. De overgang is geen breuk, maar een continu proces waarin de ruimte zich opbouwt. Wat eerst fragmentarisch oogt, krijgt samenhang en richting. De bezoeker wordt zo niet enkel toeschouwer, maar ook deelnemer aan de totstandkoming van de ruimte.
Zachte architectuur en ritme
Het hart van de installatie wordt gevormd door een volledig geënsceneerde garçonnière. Hier maken harde lijnen plaats voor een zachte architectuur van gespannen stoffen die de geometrie van de ruimte vervormen. De atmosfeer wordt bepalend: diffuus, gelaagd en licht theatraal.
De verwijzing naar Jean Dunands Les Palmiers is voelbaar in het ritme en de omhullende kwaliteit van de ruimte, zonder te vervallen in historische reconstructie. In plaats daarvan ontstaat een hedendaagse interpretatie waarin textiel, licht en tactiliteit de toon zetten. De ruimte wordt minder een kamer dan een stemming.
Meubels als ruimtelijke actoren
Binnen deze omgeving verschijnen de meubels niet als losse objecten, maar als actoren in een zorgvuldig gecomponeerd geheel. Een bureau, console, lampen, wandstukken, een dagbed en een tapijt bepalen samen de choreografie van de ruimte. Hun positie en onderlinge relaties zijn even belangrijk als hun vorm.
De nieuwe ontwerpen van Van Orshaegen, aangevuld met gezamenlijke stukken met Van Meerbeeck, benadrukken materialiteit en ambacht. Massief eiken, mahonie, gegoten aluminium, zijde en wol worden ingezet om contrasten en nuances te creëren. Elk object draagt bij aan de atmosfeer, zonder zich op te dringen.
Een eerste gezamenlijke statement
GARÇONNIÈRE markeert de eerste grootschalige samenwerking tussen beide ontwerpers. Van Orshaegens sculpturale benadering van meubels en Van Meerbeecks narratieve interieurpraktijk vinden elkaar in een project dat zich moeilijk laat categoriseren. Het is tegelijk tentoonstelling, installatie en interieur.
Door de ruimte op te bouwen als een reeks ‘handelingen’ verschuift de aandacht van object naar ervaring. Meubels worden niet geïsoleerd gepresenteerd, maar ingebed in een groter geheel. De installatie suggereert zo een andere manier van kijken: minder gericht op afzonderlijke ontwerpen, meer op hun onderlinge samenhang.