Doorzoek volledige site
24 mei 2012 | ROXANE HEEREN

Peter Rich wint Wienerberger Brick Award voor “Bijzondere oplossing met baksteen”

Peter Rich sleepte deze prijs samen met Michael Ramage en John Ochsendorf in de wacht voor het Mapungubwe Interpretation Centre, nabij de grens tussen Zuid-Afrika, Zimbabwe en Botswana. Mapungubwe is een rijke archeologische site, die sinds 2003 beschermd is als UNESCO werelderfgoed. Het doel van de architect was om de archeologische vondsten te tonen in hun oorspronkelijke omgeving, het Mapungubwe Nationaal Natuurpark.
Peter Rich sleepte deze prijs samen met Michael Ramage en John Ochsendorf in de wacht voor het Mapungubwe Interpretation Centre, nabij de grens tussen Zuid-Afrika, Zimbabwe en Botswana.  Mapungubwe is een rijke archeologische site, die sinds 2003 beschermd is als UNESCO werelderfgoed.  Het doel van de architect was om de archeologische vondsten te tonen in hun oorspronkelijke omgeving, het Mapungubwe Nationaal Natuurpark.



Architect Peter Rich speelt met schaduweffecten om poëtische ruimtes te bekomen.


Traditioneel en hoogtechnologisch

Het bezoekerscentrum is een complex dat bestaat uit een aantal gewelfde paviljoenen van verschillende afmetingen.  De uitvoering is een herinterpretatie van oude overwelvingstechnieken met handgemaakte bouwmaterialen, maar maakt daarnaast gebruik van gesofisticeerde, wetenschappelijk beproefde constructiemethoden.  In samenwerking met de universiteit van Cambridge en het Massachusetts Institute of Technology analyseerde de architect koepels uit het Middellands Zeegebied, die aan de basis lagen van het project.
“Het evenwicht tussen low-tech en hi-tech, en de verwijzingen naar het buitengewone landschap, creëren samen een universele en tijdloze architectuur,” aldus jurylid Hrvoje Hrabak.



Video over het Mapungubwe Interpretation Centre



De architect deed uitgebreid onderzoek naar plaatselijke woonvormen.


Lokaal ingebed

Naast zijn architectenpraktijk heeft Peter Rich ook uitgebreid onderzoek verricht naar de nederzettingen van de Ndebele, Bantwane en Tswana stammen. Deze kennis heeft hij gebruikt om het project in te bedden in zijn context en met zo weinig mogelijk middelen poëtische ruimtes te creëren. “Ik bekijk hun leefruimtes en ik creëer een gebouw met een filosofie die geworteld is in de betekenis van de plek,” zo zegt de architect.

Rechtstreekse inspraak van de lokale bevolking was verboden, om eindeloze discussies over landeigendom tussen de zeventien betrokken gemeenschappen te vermijden. Toch heeft Peter Rich er zorg voor gedragen om de lokale bevolking in het project te betrekken. De handgemaakte bakstenen en dakpannen, die gebruikt werden voor de bouw van de paviljoenen,  werden door lokale arbeiders vervaardigd uit kleigrond, cement en water.



De bouwmaterialen werden door lokale arbeiders met de hand gemaakt.