Doorzoek volledige site
07 april 2015 | SIMON SCHREURS

Bankkantoor omgevormd tot politiecommissariaat in Mons

Veel volk op de officiële voorstelling Illustratie | Vmzinc at Work magazine

Een massief volume dat soliditeit en kracht uitstraalt bekleden met een gevel die dynamisch en uitnodigend oogt... het was maar één van de uitdagingen waarvoor Marcos Alvarez stond bij de aanvang van de renovatie van een voormalig bankkantoor tot het nieuwe centrale politiecommissariaat van de zone MonsQuévy. Met de hulp van VMZINC lijkt de architect uit het Brusselse alvast geslaagd in zijn opzet.

Complete transformatie

“In 2011 werd door de Politiezone Mons-Quévy een wedstrijd uitgeschreven om het voormalige bankkantoor dat ze net hadden aangekocht te herbestemmen tot nieuw politiecommissariaat. Nu ja, het woord ‘herbestemmen’ is nog voorzichtig uitgedrukt. Want eigenlijk betrof het de complete transformatie van het gebouw dat dateerde van de jaren 1970 en twee kelderverdiepingen, een gelijkvloers  niveau en vijf verdiepingen telt. Dat brengt de totale oppervlakte op 11.000 m², met nog een technische verdieping onder het dak”, vertelt Marcos Alvarez.

“In de eerste plaats moest het gebouw zo worden ‘geprogrammeerd’ en gecompartimenteerd dat alle verschillende politie-eenheden een ruimte zouden hebben die stuk voor stuk beantwoordt aan de specifieke eisen van de eenheid in kwestie. Daarnaast moesten we de verschillende circulatiestromen in het nieuwe gebouw inplannen. Ongeveer 250 administratieve politiemensen gaan er werken, de burgers die bij de diverse administratieve diensten moeten zijn, moeten goed opgevangen kunnen worden en er diende ook een circulatiestroom te worden voorzien voor mensen die er in hechtenis worden gehouden.”

“En last but not least was het beveiligingsaspect primordiaal. Vandaar dat het bureau Cooparch-RU samenwerkte met een Parijs architenbureau (Archi5 Prod) dat heel wat ultrabeveiligde referenties op zijn palmares kon schrijven. In het nieuwe politiecommissariaat in Mons zijn ook 10 individuele cellen voorzien, 2 collectieve cellen, een cel voor minderjarigen, verhoorzalen.”

 

Extreem duurzaam maar niet extreem duur

“Cooparch-RU heeft de competitie indertijd gewonnen omdat we rekening hielden met alle bijzonderheden die ik hierboven aanhaalde en onze renovatieplannen er ook nog eens voor zorgden dat we momenteel een heel erg duurzaam laag-energiegebouw hebben gerealiseerd. We hebben overal nieuwe technieken toegepast voor verwarming en ventilatie en we hebben extreem goed geïsoleerd, zeker de buitenmuren.”

“Voor de ’gordijngevels’ – waar we dus gewerkt hebben met stroken raam en stroken gevelbekleding – hebben we een beroep gedaan op geprefabriceerde houten sandwichpanelen gevuld met 18 cm minerale wol, waarop al een dampscherm was aangebracht en een lattenwerk waarop de raamprofielen en de gevelbekleding kon worden geplaatst. De andere buitengevels hebben we geïsoleerd met panelen in resolschuim met dezelfde thermische prestaties.”

“Als gevelbekleding viel onze keuze meteen op zink. Uit duurzaamheidsoverwegingen, zowel op energetisch als op ecologisch vlak, moest het sowieso een metalen dak zijn. Zink heeft een enorm lange levensduur, vraagt nauwelijks onderhoud en is tot 100% recycleerbaar. Akkoord, aluminium had misschien ook gekund, maar dat is een duurdere oplossing en het budget speelde – zoals bij elk groot project – toch ook geen onbelangrijke rol (lacht).”

 

Wit gelakt zink

“Precies omdat de prijs zo belangrijk was, had ik al van in het begin van dit project heel veel contact met Philippe Gustin van Vmzinc”, gaat Alvarez verder. “Vooral ook omdat ik zaken vroeg die niet meteen standaard waren. Zo wou ik bijvoorbeeld absoluut overal wit gelakt zink, op de bovenste verdieping na. Die bovenste verdieping is een beetje teruggetrokken en heb ik in QUARTZ-ZINC laten bedekken, precies om de rest van het gebouw – de grote witte kubus – beter te laten uitkomen.”

“Wit omdat het zuiverheid en onschuld uitstraalt – een symboolwaarde die perfect is voor dit politiecommissariaat. En omdat het licht en lumineus oogt… Ik heb Zuid-Amerikaanse roots, dus ik ben eerlijk gezegd een beetje geobsedeerd door licht. En in feite ook door wit gelakte gevelbekleding (lacht). Zo ben ik nu ook een ander project in Brussel in het wit aan het laten bekleden.”

 

VMZ Staande naad, met deels aangehaakte bevestigingen

Philippe Gustin, Area Manager bij VMZINC vervolledigt: “het oppervlakteaspect wit is inderdaad niet meteen standaard, maar wat bij mijn weten echt een primeur was, was de techniek van het zink. We hebben hier een soort van ‘aangehaakte staande naadtechniek’ voorgesteld.”

“Klopt”, bevestigt Alvarez. “Naast licht vond ik een variërend ritme in de gevelbekleding heel belangrijk. Misschien heeft dat ook iets met mijn Zuid-Amerikaanse roots te maken (lacht), maar deze drang heeft ook een functioneel aspect. In de verschillende bureaus in het politiecommissariaat moest er een bepaalde graad van privacy en ‘afscherming’ zijn, maar er moest ook voldoende natuurlijk daglicht binnenkomen. Met VMZ Staande naad kon ik sowieso een numeriek en verticaal ritme-effect bekomen, maar ik wou graag spelen met een variërend ritme: een strook glas, een strook gevelbekleding, een andere strook die er nog wat meer uitspringt… Net zoals een piano. Het gebouw is immers erg statig maar moest zeker dynamiek en bedrijvigheid uitstralen.

Vandaar dat ik absoluut VMZ Staande naad van 90 cm breed wou, terwijl de maximumbreedte eigenlijk maar 60 cm is. Philippe is dan met het idee gekomen om een discrete verbinding – een soort van aanhaking – te maken tussen 2 staande naad-panelen, om zo de illusie te creëren dat je om de 90 cm een naad ziet. Met succes, want het resultaat oogt origineel en levendig. Nu nog de laatste hand aan de rest van het gebouw leggen en tegen maart 2015 kunnen de verschillende politiediensten van Mons er hun intrek nemen.”

 

Bron: ‘politiecommissariaat van Mons: solide degelijkheid en dynamisch ritme in perfecte balans’, VMZINC at Work: informatie -en inspiratiemagazine over gevel- en daktoepassingen in VMZINC, 4, januari (2015).