Doorzoek volledige site
10 april 2015 | WOUTER VAN DEN BOSSCHE

Matthias Jung vangt architecturale dromen met collages

Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung
Illustratie | Matthias Jung

Matthias Jung neemt foto’s van gebouwen, verknipt vervolgens die beelden en combineert ze om nieuwe, surrealistische landschappen te scheppen. Begin 2015 publiceerde de Duitse artiest en graficus een reeks genaamd ‘Houses’. Wij geven u een selectie uit deze reeks én uit zijn ouder werk.

Lijm en schaar

Reeds op jonge leeftijd was Matthias Jung gebeten door fotografie, en dan vooral door het maken van collages. Zo creëerde hij in de donkere kamer van z’n vader zijn eerste fantastische gebouwen met lijm en schaar. Jung vergelijkt de compositie van de elementen in zijn werk met de logica van een droom. “Dromen zijn namelijk in wezen ook collages,” aldus de jonge artiest.

 

Chaos door orde

Toch zijn die surrealistische nachtelijke hersenspinsels geen willekeurige chaos. Dit zien we ook in Jung's werk, dat een harmonieuze balans houdt tussen orde en wanorde, tussen homogeniteit en diversiteit. Hij wijst zelf op het belang van die harmonie: “Een gebouw moet eerst stabiel en geloofwaardig zijn vooraleer ik er wat ‘chaos’ aan kan toevoegen, bijvoorbeeld door het te laten vliegen”.

 

Reflectie van realiteit

Hoewel hij tegenwoordig zijn schaar en lijmstick ingeruild heeft voor digitale software, wil hij niet dat die een invloed heeft op de inhoud van zijn beelden. Hij wil dat zijn foto’s “de realiteit weerspiegelen”. Ten slotte zegt Jung graag te spelen met de verschillende associaties en de emoties die bepaalde architecturale details kunnen losmaken. “Zo stralen glas-in-loodramen gezelligheid uit, sommigen zouden zelfs zeggen, pathetiek. Raamwerk kan soms troosten en soms beroeren. Antennes hebben iets dreigends, ze wijzen naar iets buitenaf. Beton is koud en vreemd – maar misschien net daarom juist interessant.“