Doorzoek volledige site
28 juni 2015

Gesprek met Ivan Dolejš over gezinswoning in Lipnice

Prefa ging in gesprek met Ivan Dolejš over diens gezinswoningsontwerp in Lipnice in Tsjechië, een bijzondere omgeving die met haar eigen uitdagingen en kansen kwam.

Het gebouw waarover we praten, is een weekendhuis. Waar ligt dat?

Ivan Dolejš: Lipnice nad Sázavou (Lipnitz aan de Sasau) bevindt zich op een bergrug van het heuvelland van de bovenste Sázava, een deelgebied op de Boheems-Moravische hoogte in het grensgebied van Bohemen en Moravië. Het plaatsje ligt aan de voet van een machtige, middeleeuwse burchtruïne. De mensen leven van de landbouw en visteelt en van het zachte toerisme. Een ideale plaats voor een weekenddomicilie zoals deze. Hier staan enkele 'datsja's' en in de vakantietijd of in het weekend is het dorp vol met mensen. Ze zijn verliefd op deze omgeving.

Hoe integreert het huis in de omgeving?

Dolejš: Het gaat hier om een aanbouw aan een reeds bestaand gebouw. Ik vind het nieuwe deel zeer geslaagd en het integreert prachtig in het mooie landschap. Het wordt gezien, maar het stelt zich tegelijkertijd ook bescheiden op. Het contrast tussen het nieuwe en het oude dient echter te worden geaccentueerd.

Hoe belangrijk was de omgeving van het huis voor de vormgeving of de ontwikkeling?

Dolejš: Voor elk bouwproject zijn de omgeving en de plaats bepalende factoren die richting kunnen geven. Er kan aan worden herkend hoe het werk er aan het einde moet uitzien. Het is bijna een natuurlijk proces. Zinnigheid is belangrijk bij de realisatie van een project. Zonder uitzondering was het hier net zo.

Voor welke bouwkundige uitdagingen stond u bij dit project?

Dolejš: De voorwaarden op locatie waren helemaal niet zo gemakkelijk. Het hoofdprobleem was de zekering van de bouwplaats die op een zeer steil terrein lag. Aangezien dit een recreatiegebied is, moesten wij ook rekening houden met de buurt en de aangrenzende gebouwen en alleen een minimale verstoring veroorzaken. Wij konden alles tot volle tevredenheid van de belegger realiseren, bleven binnen het opgegeven kostenbudget - en dat terwijl het vooral in de winter lastig was.

Waaraan werd bijzonder veel waarde gehecht?

Dolejš: Wij hebben als bouwuitvoerders natuurlijk zeer veel waarde gehecht aan het implementeren van de wensen van de belegger en de architect. Niet alleen buiten, het “gezicht” van het huis, maar ook bij de inrichting van de binnenruimte. De gebruikte materialen werden op een wijze afgestemd dat ze visueel en functioneel aan de vereisten van de opdrachtgever voldeden.

Met welke materialen werd er gewerkt?

Dolejš: De draagconstructies, dus het fundament en het plafond, zijn van gewapend beton. Een verticale draagconstructie is van een keramisch blok, overkapping en façade zijn van PREFA-panelen. De vulling van de openingen werd met een aluminium profiel aangevuld. Bij de vormgeving van de binnenruimte combineerden wij houten vloeren met een wandbekleding van glad gipsstucwerk en afwasbaar stucmateriaal. Het diende een moderne look te krijgen en ook in de toekomst voor de bewoners gemakkelijk te onderhouden zijn. Tenslotte moeten zij zich in het huis prettig voelen en lang plezier ervan hebben. 

Ik vind dat façadepaneel FX.12 een ongewone look heeft. Dat vind ik mooi. Bovendien hebben we zeer goede ervaringen met het gebruik ervan. Deze beslissing om façade en dak met de panelen te bekleden, werd samen genomen met architect František Cekal.

Hoe werden de oude en de nieuwe materie met elkaar verbonden?

Dolejš: Wij hebben een verbindingshals ontwikkeld die visueel een component van de aanbouw is. Deze “hals” fungeert voor beide objecten als ingangsgebied.

Aan welke specificaties moet de aanbouw voldoen?

Dolejš: In eerste instantie moest er meer ruimte voor de familie worden geschapen. De aanbouw, het huis, is bestemd als ontmoetingspunt voor het hele gezin en speelt daarom een belangrijke rol in hun leven. Wanneer generaties elkaar onder één dak ontmoeten, dan is dat zeer mooi. Het huis moet dus een goede energie hebben.

Hoe werden de atmosfeer en het welzijn voor deze “biotoop” geschapen?

Dolejš: Centraal staat hier het uitzicht op het bergpanorama. Er is een groot verglaasd front die het uitzicht op de mooie natuur mogelijk maakt. Dat schept sfeer. De natuur wordt als het ware in huis gehaald. Dit effect wordt ondersteund door het gebruik van natuurlijke materialen in het interieur. Door de grote ramen werden ook het bovenste en het onderste deel optisch verbonden.

Welke taken zijn voor u als projectleider met name relevant?

Dolejš: Mijn hoofdtaak moet altijd zijn om de vereisten van de opdrachtgever te begrijpen en te zorgen dat deze worden gerealiseerd. Ik los ook alle details op en werk aan vele kleinigheden die later beslist een groter probleem zouden kunnen worden, wanneer ze niet perfect zijn geïmplementeerd.

Hoe is het spanningsveld tussen opdrachtgever - architect - projectleider? Bestaat er voor de projectleider een bemiddelingspositie? Hoe wordt daarmee omgegaan?

Dolejš: In dit geval had de opdrachtgever samen met de architect alles tot in detail ontworpen. Op die wijze konden van tevoren verschillende uitgangspunten en meningen worden geëlimineerd en kon er zelfs op vooruit worden gelopen. Wij hebben alles aan elkaar aangepast en eenieder heeft zijn rol met grote verantwoordelijkheid aanvaard. De omgang met elkaar was uitgesproken open, wat altijd een voordeel is. Ik speelde daardoor minder de rol van bemiddelaar, maar eerder de rol van de coördinator die ervoor zorgt dat tot aan het einde toe alles op rolletjes loopt.