Doorzoek volledige site
19 februari 2016 | LIZE EVENS

Lezing: J. Mayer H., data driven Spaces, Forms and Shapes

Onlangs gaf Jürgen Mayer een lezing in Kunstencentrum Stuk, Leuven. De architect die zich op de snede tussen communicatie, architectuur en nieuwe technologie bevindt, bracht een erg bevlogen relaas over zijn belangrijkste projecten tot nu toe.

Hij stak meteen van wal met zijn langdurige fascinatie voor data protection patterns. Deze staan aan de binnenkant van enveloppes die belangrijke brieven dragen. Jürgen Mayer ontwierp er al verschillende tentoonstellingen rond. Hij gebruikt letters, cijfers of figuren om nieuwe vormen te creëren. Met deze patronen maakte hij niet enkel tentoonstellingen, ook 3D objecten behoren tot zijn oeuvre. Deze objecten zien er vanuit elke hoek anders uit, en bij draaien ontstaat een netwerk. Dat is volgens hem ook de essentie van architectuur, elk project begint voor hem met een patroon, en die dimensies worden later architectuur.

 

Hazelaar in Hasselt

Hij sprak zich ook uit over zijn speciale band met België, die er kwam dankzij het nieuwe Hasseltse gerechtsgebouw. Hij pendelde in die periode heen en weer tussen Stuttgart en Hasselt. Hoewel het voorlopig zijn enige project in België is, geeft het toch een goed beeld van zijn ander werk. Zo komt er in Düsseldorf een gelijkaardig woonproject. Onlangs won het bureau een wedstrijd in Berlijn. Hij noemt het gewoon een shopping mall, maar de opdracht luidde eerder a new form of shopping. Volgens de architect heeft het gebouw potentieel om te communiceren dat je in Berlijn bent en dat bovendien in interactie met de omgeving gaat.

 

Sakartvelo

Een van zijn omvangrijkste projecten is de vernieuwing van Georgië, de zes à twaalf projecten zorgen voor een extreme transformatie van het land. Hij vergeleek het met Duitsland in de jaren 50, door extreme groei zijn er gebouwen nodig. Zo kwam er een luchthaven, grensgebouw, gemeentehuis, sculptuur en verschillende autosnelweg stopplaatsen. De nood van deze gebouwen illustreert hij met een treffend voorbeeld; na de bouw van een supermarkt langs de autosnelweg, vroeg een koppel om er hun trouwfeest te houden. Hij geeft ook toe dat de sculptuur in Lazika een mislukt project is, meer dat een eenzame visser komt niet op de speciaal aangelegde pier.

 

Reïncarnatie in Sevilla

Deze projecten behandelt hij redelijk snel, maar bij Metropol Parasol op de Plaza de la Encarnacion in Sevilla blijft hij wat langer staan. Op de plek waar de stad graag een vier verdiepen tellende ondergrondse parkeergarage wilde bouwen, werden restanten van de Romeinse beschaving gevonden. Het plan werd opgeborgen en de stad schreef een wedstijd uit voor de ontwikkeling van het plein en een nieuwe archeologiemuseum. Jürgen Mayer bezocht de stad met zijn ouders, die overvallen werden door de hitte en de zoektocht naar schaduw. Dat werd het vertrekpunt van de parasol: schaduw. Nadat het team een vorm met zes parasols in de lucht ontwierp, brachten ze de stelen naar de grond. Dit prestigeproject vroeg erg veel ingenieurswerk, de houten constructie werd immers aan verschillende krachten blootgesteld. De architect voegde lachend toe dat het in die tijd (2004) drie weken duurde om te berekenen. Uiteindelijk kwam er een oplossing uit de bus, twee van de zes stelen werden betonnen pilaren, voorzien van liften. Stalen vorken verlijmd met de houten latten houden de constructie op zijn plek. Het hout, gecoat met ademend waterafstotend polymeer, kwam recht uit Finland. Al snel kwam de Metropol Parasol op brochures voor de stad Sevilla. Maar daar bleef het niet bij, Jürgen Mayer gidst ons langs een uitgebreide collectie magneten, T-shirts, evenementen en boeken met de parasols op. Wat de architect het meest aangrijpt zijn de betogingen die er plaatsvonden toen de crisis hard toesloeg in Spanje. Mensen sliepen, kookten en betoogden er samen. Het blijft voor hem een mooi voorbeeld van hoe architectuur vaak achteraf functies krijgt.

 

Curiosity

Het publiek geeft hem een daverend applaus, waarna een korte Q&A volgt. Aanwezigen zijn vooral benieuwd naar zijn ontwerpproces, dat naar eigen zeggen messy verloopt. Iemand vraagt of hij vertrekt vanuit een vorm of de context van de plaats bij zijn ontwerpen. Het antwoord luidt dat er voor hem altijd een ambivalentie in zit, hij wil dat bezoekers verwonderd zijn door een gebouw.