Doorzoek volledige site
24 augustus 2020 | FILIP CANFYN

Steen & Been: A family affair bis

Illustratie | Lieve Colruyt

Onze huiscolumnist Filip Canfyn maakt de link tussen het nog te redden Zwembad in Oostende en de nog te bouwen Beurshal in Brugge om het over familiebanden in onze kleine architectuurwereld te hebben.

Ik heb het in de Steen & Been-afleveringen ‘A family affair’ (18 januari 2016) en ‘Ont-oostendiseren’ (7 maart 2017) al over het Zwembad in Oostende en Marc Felix gehad. Marc is de zoon van de architect (Paul Felix, samen met Jan Tanghe), ik ben de zoon van de stabiliteitsingenieur (Willy Canfyn) van dit moderne monument. Marc en ik zien al lang met lede ogen hoe de herbestemming en dus de redding van dit brutalistische erfgoed, met verwarmd zeewater en een onnavolgbaar dak-plafond, maar niet van de grond komt. Zelfs de nieuwe monstercoalitie, van N-VA tot Groen, heeft nog geen werk gemaakt van een duurzaam zinnetje in het bestuursakkoord: “we onderzoeken de mogelijkheid tot omvorming van het zwembadgebouw tot stadshal”. Hoe langer dit dode letter blijft, hoe groter de fatale kans wordt dat Oostende opnieuw een stuk stedelijk geheugen sloopt. Marc en ik rouwen familiair.

 

"Marc en ik zien al lang met lede ogen hoe de herbestemming en dus de redding van dit brutalistische erfgoed, met verwarmd zeewater en een onnavolgbaar dak-plafond, maar niet van de grond komt. "


Het Zwembad wordt nog volop gebruikt maar de coupplegende vervanger wordt eind dit jaar een kilometer verder ingekwispeld. De Stad Oostende (met watermaatschappij Farys) ging in zee met een Nederlandse ontwikkelaar en B2Ai (dat blijkbaar alles mag ontwerpen in die hoek van de kuststad) voor 30 miljoen € exclusief BTW. Deze voortvarendheid mét budget, die gedwee surft op de welness- en belevingscultuur, steekt schril af tegen de ofwel uit moedwil ofwel uit cultuurbarbarij ofwel uit domheid gebezigde verrottingsstrategie rond het Zwembad. Marc en ik verbijten familiair.

Halfbroederschap kan ook prettig worden. In 1966-1967 tekent de pas opgerichte Groep Planning voor de Beurshal(le) in het centrum van Brugge. De betonnen doos behoort niet tot het te onthouden oeuvre maar er moest blijkbaar brood op de plank komen. Ignaas Deboutte is de architect, Willy Canfyn de stabiliteitsingenieur. Het bouwsel blijft nuttig tot begin deze eeuw maar wordt in 2017 afgebroken om plaats te maken voor een nieuw beurs- en congresgebouw, dat vanaf eind 2021 coronaproof moet functioneren. Achter de vlag van Pritzkerprijzer Edouardo Souto de Moura scharen zich META-architect Niklaas Deboutte, zoon van, en projectregisseur Bart Canfyn, zoon van. Ruim een halve eeuw na hun vaders maken ze samen erfgoed hedendaagser en de stad rijker. Niklaas en Bart genieten familiair.