Doorzoek volledige site
28 augustus 2020 | STEF PENNEMANS

The Maggie Shelter, het innovatief paradepaardje van DMOA

Illustratie | Maggie Program

De Maggie Shelter is het meest innovatieve project van DMOA architects. Een vluchtelingenverblijf dat eruitziet als een tent, maar de kwaliteiten heeft van een gebouw. Samen met Vandersanden doet DMOA Architecten de Maggie Shelter uit de doeken in de podcast van Architectura.be.

Veel overtuigingskracht had kennis Bart Peeters niet nodig om DMOA architects warm te maken voor een sociaal vraagstuk. Bart is al jarenlang actief in de humanitaire hulpsector en begrijpt niet waarom innovatie niet tot in conflictgebieden geraakt. “Bart heeft kinderen zien doodvriezen en er staan tenten waarin het te warm is om in te leven. Er is in die gebieden gedurende 30 jaar niets veranderd,” zegt Benjamin Denef van DMOA. “Als het gaat over grote shelters die 12 tot 15 jaar moeten blijven staan, wordt er zeer weinig gedaan. Het is natuurlijk weinig sexy om in zulke gebieden te gaan innoveren.”

DMOA Architecten deed dat wel. Om het concept van de Maggie uit te denken moesten ze het antwoord vinden op de grote vraag: hoe bouw je iets dat tijdelijk is van karakter, maar toch 15 jaar meekan?  “We dachten daarom aan containers of tenten. De Maggie is een combinatie van de twee geworden. Het is een soort enveloppe opgevuld met lokale materialen. Het heeft een enorme isolatieve waarde en weegt 16 ton. Het heeft dus de kwaliteiten van een gebouw, maar het ziet eruit als een tent”, vertelt Denef.

 

Maggies in Leuven

Pierre Wuytack van Vandersanden was mentor van het Maggieproject én sponsor. Blijven teren op giften zoals die van Vandersanden is echter geen duurzaam model volgens Denef. Daarom zijn ze nu hun eigen financieel ecosysteem aan het uitdokteren. “We gaan nu in Leuven 4 Maggies neerpoten. Die leasen we aan het Heilig Hartinstituut die ze gaat inzetten als klaslokaal. Op die manier kunnen we al inkomsten genereren. Zo kunnen we de aankoopkost van de Maggies al een heel stuk terugverdienen om dan het project in het Zuiden te gaan zetten. Nu kunnen we 75% van de kosten van het project al financieren met de huurinkomsten die we in het Noorden halen.”

 

Brug naar circulair bouwen

Op deze manier slaat DMOA ook de brug naar hun circulaire expertise. Nadat de Maggies twee jaar in Leuven hebben gestaan staan, worden alle materialen gerycleerd. Zo wordt bijvoorbeeld de geëxpandeerde klei die in de muren en vloer van de Maggie zit na die twee jaar verkocht aan een tuinbouwbedrijf. En zo geldt dat ook voor verlichting, airco etc. Daarbovenop halveert DMOA zo het transport. “Zo kunnen we veel fabrikanten uit het Noorden die willen experimenteren met circulair bouwen aantrekken om de Maggie in Europa te pimpen. Na die twee jaar zullen alle materialen opnieuw gebruikt worden op de Belgische bouwmarkt en enkel de schil van de Maggie exporteren we naar het Zuiden.”

Daar zal DMOA het project dan doneren en terug opbouwen als bijvoorbeeld een school die er dan nog 10 tot 15 jaar kan staan. “Zo hopen we een eigen model te ontwikkelen. We weten nog wel niet veel over hoe de afbraak zal verlopen en of we dingen gaan moeten vervangen enzovoort. Dat is dus een risico, maar dat is het altijd als je onderneemt.”