Doorzoek volledige site
24 september 2020 | FILIP CANFYN

Steen & Been: Dezelfde nagel

Illustratie | Pixabay

Onze huiscolumnist Filip Canfyn vraagt zich al lang af hoeveel alarmerende rapporten over het ruimtemisbruik in Vlaanderen nog moeten verschijnen voor het beleid deze wansituatie ernstig neemt en recht zet. Hij klopt daarom nog eens op dezelfde nagel.

In ‘Ruimte & Maatschappij’ (jaargang 11, nummer 2) analyseert Ann Pisman het RURA 2018 (Ruimterapport Vlaanderen), nota bene een overheidsdocument, en concludeert: “Vlaanderen wordt gekenmerkt door een hoog ruimtebeslag, een hoog bebouwingspercentage, veel kernen en bebouwingsconcentraties, grote woningen met een beperkte bouwhoogte en relatief grote tuinen, voorzieningen en bedrijven die verspreid zijn over het hele grondgebied, kleine landbouwpercelen, veel bomen maar relatief weinig bossen, veel zonnepanelen die verspreid liggen over heel wat private daken, veel wegenis die zorgt voor een versnippering van het landschap, …

In hetzelfde tijdschrift maar bladzijden eerder fileert Peter Lacoere de gewestplannen, die al 40 jaar de ruimtelijke (wan)ordening domineren. Rond 1980 wordt een areaal aan bouwgronden vastgelegd, dat het dubbele (!) van de toen bebouwde oppervlakte toevoegt en dat vandaag al voor 88% (!) opgebruikt is. Geen wonder dat bijzonder morsig wordt omgegaan met zo’n voorraad: verdichting en compactering hebben letterlijk plaats moeten maken voor verspilling en onderbenutting. Lacoere verklaart wat Pisman en het RURA vaststellen wanneer hij spreekt van overdimensionering ter wille van de gemeenten, de eigenaars en de bouwsector, van de voorkeur voor goedkopere want slecht en verkeerd gesitueerde percelen, van de uit de hand gelopen lintbebouwing, van het status quo omwille van de vrees voor planschade bij herziening, … “Voorstellen om de oude gewestplannen af te schaffen of van een vervaldatum te voorzien vangen echter bot bij de politiek.

Willen we, als beschaafde burgers onder elkaar, afspreken dat, wanneer de overheid nog rapporten als het RURA schrijft, deze verplicht leesvoer worden voor die ‘politiek’? Als dat niet kan moet de overheid maar stoppen met zichzelf op de borst te kloppen. Daar zit al lang geen nagel meer in.