Doorzoek volledige site
16 november 2020 | NIELS ROUVROIS

Groen Steenbrugge: wonen, werken en studeren op de Brugse buitenrand

Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie

Het gemengd woonproject Groen Steenbrugge is een levendige plek waar wonen, werken en studeren hand in hand gaan. De site op de Brugse buitenrand, langs het kanaal Gent-Brugge, oogt indrukwekkend en profileert zich als een knap staaltje ruimtelijke rendement. Het creatieve brein en de drijvende kracht achter het inbreidingsproject is Architecten Groep III, dat van Groen Steenbrugge ook meteen zijn thuishaven maakte. “Dit project toont perfect waar wij als architecten voor staan”, klinkt het overtuigend.

Tien jaar geleden bestond de site uit loodsen van Garage S.O.S., een herenhuis dat bij de garage hoorde en een grote verwilderde tuin die aan een ander woonerf grensde. Goed voor een oppervlakte van ongeveer 3.000 m². Maar dat beeld veranderde toen Architecten Groep III er de tanden inzette. De vervallen loodsen werden gesloopt, het waardevolle herenhuis werd behouden en een uniek renovatie- en nieuwbouwproject werd gestart. Vandaag biedt de herboren site plaats aan een ondergrondse parking voor 27 auto’s, 8 ééngezinswoningen en een kantoorgebouw voor twee bedrijven: Architecten Groep III en Raadsman Advocatenkantoor. Het herenhuis werd omgetoverd tot een studentenhuis met 12 kamers.

Het resultaat mag er zijn. Groen Steenbrugge is een levendige plek waar je zowel interactie als rust vindt. Autoverkeer wordt geweerd en voetgangers en fietsers zwaaien de plak op het autovrije, centrale pad dat de site doorkruist. Die overgedimensioneerde ‘straat’ verbindt de Kortrijkstraat met het achtergelegen woonerf Laurierenhof. De historische groene omkadering, het nabijgelegen kanaal en de gunstige oriëntatie zijn extra troeven. Net als ge algemene ligging, op respectievelijk 3 en 4 km van het station en het centrum van Brugge. De resolute keuze voor een ondergrondse parking, de intelligente schikking van de bouwvolumes in functie van oriëntatie, privacy en densiteit, de diversiteit aan gebruikers en de doorgedreven detaillering bepalen de context en betekenis van dit totaalconcept. “De voormalige Vlaamse Bouwmeester Leo Van Broeck hamerde continu op het belang van inbreiding en ik denk dat we hier van een schoolvoorbeeld mogen spreken”, aldus Hein Verbeke, zaakvoerder van Architecten Groep III


De vraag: een herbestemming voor een verloederde site

De oorspronkelijke vraag situeert zich bij Architecten Groep III, dat een tiental jaren geleden op zoek was naar een nieuwe locatie voor zijn kantoor. Op dat moment was het Brugse bureau ook bezig met een dossier om de site met de vervallen garageloodsen en het oude herenhuis te herbestemmen. Hein Verbeke: “Een klant had het idee om hier een saunacenter te bouwen, maar op een bepaald moment heeft hij afgehaakt. En toen is mijn euro gevallen: dit is een prachtige locatie voor ons. Wij kochten de gronden, maar 3.000 m² was natuurlijk veel te ruim voor ons. In de ondertekende compromis stond dan ook al vermeld dat dit niet louter kantoorgebied zou worden en dat er onderzocht moest worden of ook woontonwikkeling mogelijk was.”

"In de ondertekende compromis stond dan ook al vermeld dat dit niet louter kantoorgebied zou worden en dat er onderzocht moest worden of ook woontonwikkeling mogelijk was.” Hein Verbeke, Architecten Groep III

Een verkaveling was uitgesloten voor Architecten Groep III. “Een klassieke verkaveling met vier bouwloten en een weg wilden we echt niet. We mochten hier bovendien geen extra weg ontsluiten. In dat geval moesten we dus al via het bestaande woonerf Laurierenhof een doodlopende straat aanleggen die dan door middel van een pijpenkop weer terugkeerde. Een alternatieve manier van woonontwikkeling was een must voor ons en met aannemer Peter Haesaert vonden we hierin een ideale partner. Gelukkig stapte ook de Stad Brugge mee in ons verhaal, iets wat tien jaar geleden helemaal niet zo evident was. Niet verkavelen, een kantoorgebouw met vier bouwlagen, een ondergrondse parking, focussen op kwaliteit in plaats van kwantiteit … Op bestuursniveau was het niet evident om voor zo’n verhaal een breed draagvlak te creëren. Maar het is toch gelukt om die comfortzone te verlaten.”

Stedenbouwkundige randvoorwaarden waren er niet. “Geen RUP, geen BPA, geen verkavelingsvergunning … Alleen de feitelijke context”, aldus Hein Verbeke. “Een smal, maar diep perceel nabij een drukke invalsweg in Brugge, een beschermd herenhuis en het aanpalend gerealiseerd woonproject Laurierenhof. We hadden enkel de Gemeentelijke Verordening als richtinggevend werkinstrument. Voor wij de grond aankochten, is er door meerdere partijen onderzocht of deze grond op een klassieke wijze (klassieke verkaveling, red.) kon ingericht worden. Door de grote complexiteit heeft geen enkele ontwikkelaar zich hieraan gewaagd. Met als gevolg dat het perceel een soort overbodige restgrond werd. De invulling die wij hebben gegeven was toen zo atypisch en helemaal niet evident om te vergunnen. De overheid was hiermee – nog – niet vertrouwd.”

Het volledige artikel lees je hier.