Doorzoek volledige site
25 november 2020 | KEVIN MOENS

Alternatief verkavelingsmodel: zeven wooneenheden voor één villa

Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie
Illustratie | Sourbron Fotografie

Verdichting hoeft niet gepaard te gaan met appartementsbouw. Zo bewezen KPW architecten en de gemeente Londerzeel al in 2007 met een vooruitstrevend verkavelingsmodel in de residentiële wijk De Beemden. Onder impuls van de bouwheer kreeg een bouwplaats met ruimte voor een grote villa een andere invulling met een stedenbouwkundig afwijkend concept met zeven wooneenheden.

Bouwheer René De Wachter woonde al jaar en dag in een uit de kluiten gewassen villa in Londerzeel met zicht op het natuurgebied De Beemden. Het grote perceel naast de villa was ook eigendom van de heer De Wachter en kon perfect dienen als bouwgrond voor één villa of vier eengezinswoningen. De groene locatie genegen zocht hij een oplossing om er zijn oude dag te kunnen slijten, zonder de dagelijkse onderhoudslasten van een uit de kluiten gewassen woning. Noch een nieuwe villa, noch één van de vier mogelijke gezinswoningen betrekken waren opties. Daar ontstond het basisidee van het huidige project: een mix van collectief en privatief wonen. De bouwheer zou er zelf kunnen wonen, wat uiteindelijk ook gebeurd is. Hij heeft nog jaren verbleven in de penthouse met prachtig zicht op de natuur. Daarnaast zag hij het volledige project ook als een investering voor de toekomst voor zichzelf en zijn drie zonen. 

 

“Een appartement biedt als massief gesloten volume weinig meerwaarde aan het straatbeeld. We hebben het zicht op de natuur achter het perceel behouden door de opsplitsing in twee grote volumes met een centrale doorsteek.” – architect Peter Kint

 

De vraag: mix van collectief en privatief wonen

Een densifiëring van de verkaveling drong zich op, maar hoe? Het innovatieve idee belandde uiteindelijk op de tekentafel bij KPW architecten, gevestigd in Leuven. “We hebben verschillende concepten op papier gezet, maar samen met de dienst Ruimtelijke Ordening van Londerzeel zijn we tot een ensemble gekomen dat op een andere manier omgaat met de verkavelingsproblematiek die toen nog niet zo actueel was”, vertelt architect Peter Kint. 


Het project vereiste door zijn innovatief karakter van meet af aan een intense samenwerking tussen bouwheer, architect én de dienst Ruimtelijke Ordening van Londerzeel. Omgevingsambtenaar Steven Rits bij de gemeente Londerzeel legt uit. “Het perceel was oorspronkelijk bedoeld als een verkaveling van vier loten voor open bebouwingen. De bouwheer zag vier aparte woningen met elk een eigen tuin echter niet zitten, en wenste een ander concept met een deels collectief en deels privatief karakter.”


Er werd verzaakt aan een verkaveling, waardoor deze voorschriften niet meer gerespecteerd moesten worden.  Steven Rits: “Dit was mogelijk omdat de verkaveling van de vier loten nog in eigendom was van dezelfde familie. Alle eigenaars van een lot in de verkaveling moeten immers de aanvraag mee ondertekenen. Als een verzaking van de verkaveling niet mogelijk was doordat bijvoorbeeld andere eigenaars een lot in handen hadden, dan hadden we een zware procedure van verkavelingswijziging moeten doorvoeren. Op die manier kunnen de eigenaars bezwaar indienen om het project tegen te houden. Die procedure staat nu gekend als de omgevingsvergunning voor het bijstellen van een verkaveling. Ondertussen kan sinds de codextrein ook al enkele jaren via de afwijkingsmogelijkheid van oudere verkavelingen (ouder dan 15 jaar) gewerkt worden.”

[...]

 

Het volledige artikel lees je hier

GERELATEERDE DOSSIERS