Doorzoek volledige site
07 december 2020 | MICHEL CHARLIER

Drie Belgische projecten maken kans op Fritz-Höger Award 2020

Illustratie | Prix Fritz Hoeger
Leietheater (Deinze) Illustratie | V+ et TRANS - © Stijn Bollaert
Ursulinen (Mechelen) Illustratie | Label - © Stijn Bollaert

In januari 2021 wordt de Fritz-Höger Preis voor baksteenarchitectuur voor de vijfde keer uitgereikt. Uit 586 inzendingen heeft de jury een shortlist met 71 kanshebbers geselecteerd. Op de shortlist prijken ook drie projecten op Belgische bodem: het Leietheater in Deinze (TRANS, V+), Ursulinen in Mechelen (Label Architecture) en de brandweerkazerne in Wilrijk (Happel Cornelisse Verhoeven).  

De Fritz-Höger Preis is een initiatief van het Duitse Bauen mit Backstein Initiative, gesteund door de Bund Deutscher Architekten. Deze prijs wordt toegekend aan architecten en stadsplanners die baksteen op zo’n manier gebruiken dat het potentieel voor de toekomst van dit traditionele bouwmateriaal wordt aangetoond. De wedstrijd gaat op zoek naar gebouwen met een indrukwekkende baksteenarchitectuur die een voelbare meerwaarde creëren op economisch, ecologisch, ontwerpmatig of functioneel vlak.


Leietheater, TRANS V+

Het Leietheater in Deinze doet ‘een stap opzij’. Het gebouw speelt een sleutelrol in het aanscherpen van de open ruimte en het terug zichtbaar maken van het patrimonium van Deinze. TRANS V+ stelde tijdens de wedstrijdfase een alternatieve site voor aan de opdrachtgever. Daardoor ontstaat een groot park dat tot aan de Leie reikt. Het theater kwam bovendien op belangrijke zichtassen te staan en werd zo aanwezig gesteld in de stad.


Ursulinen, Label Architecture

De Ursulinen school, in het centrum van Mechelen, karakteriseert zich door een reeks gebouwen die zowel qua stijl als afmetingen afwijken. Het ontbrak de stadse structuur van deze groep gebouwen dus aan duidelijkheid en leesbaarheid. De constructie van de twee nieuwe gebouwen voor de school van de Ursulinen, is een project dat structuur geeft door de niet-bebouwde delen te definiëren als delen die wat lucht en ruimte scheppen in deze zeer dichtbebouwde stadsomgeving. Door de beschikbare ruimte op maximale wijze te gebruiken, krijgen we zeer imposante gebouwen aan de binnenkant van het bouwblok. Om de integratie ervan te vereenvoudigen, hebben de architecten ervoor gekozen het te doen voorkomen alsof het reeds bestaande oude industriële gebouwen betreft die een paar renovaties zouden hebben ondergaan, zoals verhogingen en het sluiten van vensteropeningen.


Brandweerkazerne, Happel Cornelisse Verhoeven

De brandweerkazerne in Wilrijk bestaat uit een hybride draagconstructie met een centrale trap die de verschillende verdiepingen met elkaar verbindt en zorgt voor een vlotte afwikkeling tijdens een interventie-oproep. Bijzondere aandacht is uitgegaan naar de tektonische afleesbaarheid van de gevels die uitdrukking geven aan de typologische stapeling van remise, woonhuis en toren. Het monochrome karakter zorgt voor een herkenbaar signalement in de wijk, een ‘architecture parlante’ waarbij vorm en verschijning onherroepelijk herinneren aan de functie van het gebouw en de taak van de gebruikers.