Doorzoek volledige site
28 december 2020 | FILIP CANFYN

Recensie (Filip Canfyn): 'Juliaan Lampens. 1950-1991'

Illustratie | VAI

Het Vlaams Architectuurinstituut heeft de catalogus (1991) bij de toenmalige Juliaan Lampens-tentoonstelling in de Singel opnieuw uitgegeven, dit keer met Franse en Engelse vertalingen van de (beperkte) teksten van Juliaan Lampens zelf en van Paul Vermeulen, die een inleidend essay schreef. Zo moet het intense krachtige werk van een stille perfectionistische vakman, dat wat vergeten zou raken, gerehabiliteerd worden.

Deze facsimile in linnen kaft krijgt, als historisch document, consequent een fotokopie-look mee en de oorspronkelijke averechtse layout, met teksten als stencils, straalt een anarchistisch amateurisme uit, dat vandaag, dertig jaar later, meewarig stemt. Tekeningen, schetsen, zwart-witfoto’s en aquarellen krioelen rond notities en citaten van Lampens. De architect verkiest echter introspectie boven communicatie en als hij het woord gebruikt klinkt het als volzinnen, die in stenen tafels moeten gebeiteld worden. Hij zegt zelf: “De grafische taal is de moedertaal van de architect. Hierin moet hij kunnen zeggen wat hij te zeggen heeft.” Quod erat demonstrandum. Hij toont zich wel een verbaal meester in quotes als “het heden is de bewusteloosheid van verleden en toekomst”.

En toch bevestigt deze heruitgave, ondanks de warrigheid van tekst en beeld, de uitzonderlijke kwaliteit van de architectuur van reductie (Vermeulen), van mensschaligheid en dynamische rust (Lampens), die rede en emotie radicaal materialiseert. Elk eerbetoon aan deze buitengewone ontwerper is meegenomen, maar hij verdient meer dan deze toch wel makkelijke en luie oplossing: wie binnen het VAi voelt zich geroepen om de kar te trekken voor een definitieve hommage aan Juliaan Lampens (met het onvindbare werk van Angelique Campens uit 2010 als onderlegger)?

‘Juliaan Lampens 1950-1991’ is als kennismaking voor een breed publiek te complex en te chaotisch maar biedt de kenner en liefhebber dan weer te weinig (op een paar onuitgevoerde wedstrijdontwerpen na) om als relevant aangeraden te kunnen worden. Mijn boekenkast wacht op dat écht eerbetoon.

GERELATEERDE DOSSIERS

GERELATEERDE ARTIKELS