Doorzoek volledige site
03 december 2014 | JEROEN SCHREURS

PPS-colloquium benoemt uitdagingen voor de toekomst

Professor Dr. Matti Siemiatycki Illustratie | Katrijn Van Giel
Panelgesprek op het PPS-colloquium Illustratie | Katrijn Van Giel
Chris Poulissen van NP Bridging Illustratie | Katrijn Van Giel

Het PPS-decreet van de Vlaamse regering  is al meer dan tien jaar oud, en toch blijft het voor veel actoren moeilijk om uit te leggen welke lading een ‘publiek-private samenwerking’ nu juist dekt. Veel hangt af van de intensiteit waarin de overheid en de private onderneming samenwerken en de meerwaarde die die samenwerking biedt. Op 2 december kwamen geïnteresseerden uit verschillende sectoren samen in Bozar voor een colloquium over PPS. Waar staan we in Vlaanderen en wat zijn de uitdagingen voor de toekomst?

Bondgenoten

Peter Swinnen, de Vlaamse Bouwmeester, zou zelf liever een PPP zien, een ‘publiek-privaat partnerschap’, in de plaats van een PPS. De term ‘samenwerking’ doet volgens hem niet voldoende recht aan de mate waarin de twee partijen zich aan elkaar moeten verbinden. Dat komt ook naar voor in de workshops die onder andere het team Vlaamse Bouwmeester organiseerde. In de conclusie van die workshops staat: “Om succesvol te zijn moeten opdrachtgever en opdrachtnemer in een echt partnerschap als bondgenoten samenwerken, waarbij ze allebei verantwoordelijkheid voelen. Projecten hebben er baat bij dat er een groep aan tafel zit met een gedeeld belang en daar ook aanspreekbaar op is.” Uit die workshops puurde Swinnen acht aanbevelingen voor de Vlaamse overheid, onder te verdelen in ‘een sterke publieke opdrachtgever’, ‘ een sterke private partner’ en ‘een sterk draagvlak’. “Dat is een open deur intrappen,” volgens Swinnen, “maar het is echt wel een én-én-én-verhaal.”

 

Kennis delen

Bijna alle sprekers zien de grote voordelen van zulke PPS-projecten. Matti Siemiatycki, hoofddocent Geografie en Ruimtelijke planning aan de universiteit van Canada en ervaringsdeskundige op vlak van PPS, ziet heel veel samenwerkingsvoordelen in dat soort projecten die er niet zouden zijn als de partijen afzonderlijk aan de slag gingen. Zo is het veel makkelijker om een nieuw gebouw naadloos in zijn onmiddellijke omgeving op te laten gaan als er coördinatie is met eigenaars van de omliggende infrastructuur. Beide partijen hebben samen ook meer toegang tot kennis en middelen om een project te realiseren en kunnen de risico’s van het project delen. Ook Maarten Strijker van Houtzager Strijker Advocaten en Maarten Fleerakkers van ‘To interface’ waren positief toen ze praktijkvoorbeelden uit Nederland voorstelden. Maar, zo zegt Fleerakkers: “De overheid moet veel meer inzetten op het proces dan op het product. Ze moet veel meer in dialoog treden met alle stakeholders. Dit vergt meer voorbereidingstijd, maar levert veel betere resultaten op”.

Een panel met onder andere Tom Roelants, Administrateur-Generaal van het Agentschap Wegen en Verkeer en Bart Verhulst, gedelegeerd bestuurder van Heijmans Infra, reflecteerde ten slotte over de stellingen van de Vlaamse Bouwmeester. Daaruit kwam voort dat het altijd een moeilijk evenwicht is tussen vooraf regels vastleggen en vrijheid toelaten aan potentiele partners. “Hoever ga je in dat voortraject?” aldus een panellid. “Timmer je alles dicht met regels of geef je geïnteresseerden de vrijheid om innovatief te zijn? Dat houdt natuurlijk ook meer risico’s in.” Is het ook een optie om in een bestek vooral in te zetten op kwaliteitseisen, in plaats van op de prijs? “Dat is zeker mogelijk, al wordt het in Vlaanderen nog niet veel toegepast,” zegt Roelants. “Je moet natuurlijk wel een prijskader scheppen, een blanco cheque kan niet.”

 

Ambitie

Het colloquium gaf een duidelijk beeld van het huidige PPS-landschap, maar mocht wel wat concreter en meer toegespitst op effectieve PPS-problematieken, zoals de risicospreiding en de financiering. De discussie over vergoedingen bij aanbestedingen voor biedingen die niet gekozen worden is bijvoorbeeld een interessante discussie, maar gaat evengoed op voor architectuurwedstrijden. De sterke nadruk op een duidelijk communicatieplan voor alle stakeholders, zoals omwonenden en eindgebruikers, geldt eveneens voor elk groot maatschappelijk project. Een ding staat in ieder geval vast: PPS-projecten zijn in opmars over de hele wereld en Vlaanderen moet, volgens de sprekers, op dat vlak een pak meer ambitie tonen.