Doorzoek volledige site
19 januari 2015 | FILIP CANFYN

Steen&Been (column Filip Canfyn): De traan der traagheid

Illustratie | wikimedia
Filip Canfyn.

Tweewekelijks kruipt huiscolumnist Filip Canfyn in zijn pen voor Architectura.be en onderwerpt hij het architecturale/actuele reilen en zeilen aan een kritische blik in zijn column Steen&Been. Sinds goed een jaar is hij een brave spoorpendelaar, maar dat er in 2014 "slechts" 66 treinen door een rood licht reden doet hem de wenkbrauwen fronsen. 

"Ja, ik kom nog uit de tijd dat architecten bij voorkeur reden met een Alfa of een Saab en minder met de trein omdat de aarde nog niet overkookte. Ja, ik heb mij voorgenomen in 2015 niet de lokale Jan Mulder van de ergernissen te worden maar men mag mij, brave spoorpendelaar sinds ruim een jaar, niet te veel als zwarte kat bij de melk zetten. Of bij persberichten en radiospotjes. 

Op 7 januari meldt het gratis forensenblad ‘Metro’ dat in 2014 slechts 66 treinen door het rood licht reden. Om elke weldenkende lezer toch wat te sussen vertelt de NMBS ook dat het over 66 stuks op 1,3 miljoen treinen gaat, dus verwaarloosbaar, en dat dit een daling van 37% ten opzichte van 2010 betekent, dus goed bezig. Ook wordt gemeld dat sinds 2013 àlle reizigerstreinen uitgerust zijn met dat fameus automatisch remsysteem.

Ik val van mijn tweedeklassestoel: zorgt dat peperdure veiligheidsinstrument voor welgeteld 38 treinen minder door het rood licht? Op jaarbasis? Zo’n resultaat is niet alleen ziek, zoals de acht minuten tijdsbesparing op de Antwerpse ring, die het BAM-tracé belooft, het is vooral morbide.

De radioreclame wordt dan weer sinds begin januari verblijd met het wat kinderachtige spotje voor ‘Railease, de slimme combinatie van bedrijfswagen en trein’. Ha, de bedrijfswagen! Dat is niet de Alfa van de zelfstandige architect maar de salarisauto van de betere bediende, de sussubsidie, die hogere inkomens laat wonen en werken waar ze willen, zonder rekening te moeten houden met ruimte, energie en mobiliteit. Op kosten van de gemeenschap, want de overheid derft jaarlijks 4 miljard euro (!) wegens fiscale vriendelijkheid. En nu willen die spoormarketeers aan die stoute leasebakken nog een treinabonnementje slijten, voor alle zekerheid, als voorbehoedmiddel tegen filestress en parkeeritis. ‘De vrijheid van een bedrijfswagen met het comfort van de trein’, de werkgever vaart er wel bij dankzij belastingsincentives en het levert ‘zuurstof voor mens en milieu’ op.

Zo’n communicatie is niet alleen hypocriet, zoals het huidige politieke discours dat er voor niets geen geld meer is, het is vooral provocerend.

Inderdaad. Intussen loopt immers de nieuwe treinregeling voor de gebruikers zonder dienstwagen. Sinds 15 december 2014. Eigenlijk sinds 16 december 2014 want op de lanceringsdag moest gestaakt worden. En wat hebben we al geleerd?

Een. De treinen rijden langer dan vroeger over hetzelfde traject maar nog steeds niet tijdig en ik heb het wel degelijk over meer dan zes minuten vertraging. Alles samen moet bijna een uur per dag meer op de trein gezeten worden.

Twee. De treinen zijn hemeltergend overbezet. Zowel op de heenreis ’s morgens vroeg als op de terugreis staat een pak mensen tientallen kilometers recht. De nieuwe abonnees van Railease worden bij deze verwelkomd.

Drie. De treinen worden begeleid door nog altijd apathisch personeel. Ik geef toe, het is niet prettig steeds maar aangesproken te worden door ontevreden reizigers, die klanten moeten genoemd worden, maar wat meer verantwoordelijkheidsgevoel voor het eigen bedrijf mag wel. Wie in een restaurant een kwalijk stuk vlees voorgeschoteld krijgt en dit meldt aan de ober moet ook niet te horen krijgen dat het de schuld van de kok is, die op zijn beurt zal beweren dat de leverancier een slechte koe in de frigo gestopt heeft. Neen, op zo’n moment moet het ganse restaurant, vertegenwoordigd door ober en kok, zich excuseren, de baas verwittigen en zijn leven beteren.

De verroeste RTT werd Belgacom, de oudbakken PTT werd Bpost maar de kwijnende NMBS blijft de kwijnende NMBS.

De woordvoerder van die NMBS werkt ook in dat restaurant met die slechte koe want liet alvast weten in de kranten dat de reizigers “blijkbaar nog hun draai moeten zoeken”. Deze gladjakker bedoelde wellicht de draai om zijn oren."