Binnen de studio Landscape vertrekt de ontwerpopgave vanuit een willekeurig gekozen locatie in Limburg, bepaald door het werpen van een dartpijltje op de kaart. Via een territoriale analyse en ruimtelijk onderzoek wordt een onderliggende problematiek onderzocht en vertaald naar een ontwerpinterventie. Mijn locatie bevindt zich in Gingelom, een landschap met een sterk historisch landbouwkarakter. Door veranderende ruimtelijke, maatschappelijke en economische dynamieken staat deze identiteit echter onder druk en verzwakt de relatie tussen dorp en landschap. De ontwerpopgave onderzoekt hoe de dorpen opnieuw leefbaar en aantrekkelijk kunnen worden, zonder hun agrarische identiteit te verliezen, en hoe wonen, gemeenschap en landschap opnieuw met elkaar verbonden kunnen worden.
De belangrijkste uitdaging is het opnieuw activeren van de dorpen zonder hun historische karakter te verliezen. Uit het onderzoek bleek dat het aanwezige erfgoed hierin een belangrijke rol speelt. Daarom wordt ingezet op het hergebruik en de renovatie van leegstaande hoeves. Deze krijgen nieuwe functies voor wonen, handel en toerisme, afgestemd op hun historische waarde, ruimtelijke indeling en relatie met de omliggende groene ruimtes. Door de groene structuur te versterken en voetgangers en fietsers meer ruimte te geven, wordt de publieke ruimte opnieuw een plek voor ontmoeting en verblijf. Zo ontstaat een leefbaar dorp waarin erfgoed, landschap en nieuwe functies elkaar versterken.
Het project zet niet alleen in op duurzaam ruimtegebruik door bestaande gebouwen te renoveren en te herbestemmen, maar vertrekt ook vanuit de leefkwaliteit van de bewoners. Door de beek opnieuw open te leggen en het dorp te vergroenen, ontstaat een koeler microklimaat met natuurlijke schaduw en meer ruimte voor water en biodiversiteit. De infiltratiecapaciteit van de bodem wordt verhoogd, waardoor het risico op wateroverlast afneemt en tegelijk de groenstructuur wordt versterkt. Zo speelt het ontwerp zowel in op fysieke als mentale uitdagingen. Het creëert een gezonde, aangename leefomgeving waarin bewoners zich verbonden voelen met hun dorp en er graag willen blijven wonen.
Met dit project wil ik aantonen dat het historische karakter van een dorp of stad op elke schaal kan bijdragen aan de hedendaagse leefkwaliteit. Erfgoed gaat hierbij verder dan het behoud van gebouwen: door ook de omliggende ruimte en groenstructuur te versterken, ontstaat een wisselwerking die zowel de erfgoedwaarde als de leefomgeving ten goede komt. Door naast hedendaagse technieken ook te kijken naar historische manieren om met water en hitte om te gaan, ontstaan alternatieve en minder ingrijpende oplossingen. Het project toont zo aan hoe zelfs kleinschalige vergroening, wanneer strategisch ingezet, een grote ruimtelijke en maatschappelijke meerwaarde kan creëren.