BEELD/VERHAAL. D.T. Suzuki Museum door Taniguchi Yoshio (Gie Bresseleers)

RUSTPUNT

Het museum opent in 2001 naar een ontwerp van Tanigushi Yoshio. Gelegen in het drukke hart van de stad is het een verademing. Achter de blinde en bescheiden voorgevel leidt de entreegang ons naar de grote, ondiepe vijver: de waterspiegeltuin. Helemaal ommuurd in witte natuursteen baadt de tuin als een oase in de bosrijke omgeving. Looppaden langs dit watervlak verbinden de tentoonstellingsvleugel, de contemplatieve vleugel en de Rojij-tuin.

ZEN

Taniguchi Yoshio, welbekend van de uitbreiding van MoMA in New York (2004), zet hier in op de relatie architectuur-natuur. Typisch Japans tasten mon (portals) en hei (muren) en ook nokishita (een uitkragend dak) en engawa (een portiek tussen buiten en binnen) de banden tussen interieur en exterieur af. Ze weerspiegelen de principes van het boeddhisme.

De tentoonstellingsruimte is vooral een plek om aan de hand van zijn geschriften, foto's en boeken, de geest en filosofie van Daisetz Suzuki te ontdekken. We zijn niet zo vertrouwd met het Zenboeddhisme en nemen ruim de tijd om de quotes te lezen en de tekeningen en foto’s te bekijken… Het is een plek voor zelfreflectie. We maken contact met ons innerlijke. De tijd staat er stil.

BEZINNINGSRUIMTE

Op de waterspiegeltuin drijft de contemplatieve ruimte: een wit vierkant blok met een ruim overkragend dak. Centraal staan zitjes waar we mediteren. Door de openingen aan de vier zijden kijken we gekaderd naar buiten, over het water en op de zorgvuldig geplaatste stenen tegen een achtergrond van weelderig groen.

MINIMALISTISCH

De minimalistische architectuur van Taniguchi Yoshio weerspiegelt het religieuze mededogen van dr. Suzuki. Zonder enige monumentaliteit benadrukt ze eenvoud, vrijheid, harmonie met de natuur,… Maar ook een plek voor ontspanning en stille conversatie.

In de schaduw van de tuinen of in volle zon langs de muren bindt het ondiepe en helder watervlak de verschillende sferen. Het leven is wat het is. Dit bezoek is wat het is. Het leven en dit bezoek in een subtiel, idyllische omgeving.

“The idea of Zen is to catch life as it flows. There is nothing extraordinary or mysterious about Zen.” - D.T. Suzuki, An introduction of Zen Buddhism.

Het idee achter architectuur is om het leven te omarmen zoals het stroomt. Er is niets buitengewoons of mysterieus aan architectuur.

Gie Bresseleers is architect en fotograaf. In zijn columnreeks BEELD/VERHAAL verweeft hij fotografie en persoonlijke verhalen tot een unieke kijk op bijzondere projecten wereldwijd.