STEEN & BEEN. Kernvraag (Filip Canfyn)
Onze huiscolumnist Filip Canfyn houdt van taal (hij probeert dat wekelijks te bewijzen) en is daarom hard geschrokken van ‘Taal is niet gewoon een taak die je kan uitbesteden’, een artikel van Stephanie De Smedt in De Tijd Weekend (13/06/26). Zijn argwaan voor AI en in het bijzonder voor ChatGPT is alleszins niet verminderd.
Er zouden AI-verklikkers bestaan, ‘”woorden of formuleringen waarbij de rode vlaggen prompt de hoogte ingaan: hier houdt ChatGPT (mee) de pen vast”. Stephanie De Smedt moet daarom besluiten dat “AI dezer dagen overuren draait als ghostwriter”. Ze verklaart zich nader. “Dat het meer is dan buikgevoel, bewijst een kleine test. Van januari tot juni hadden de Vlaamse kranten het 50 keer over ‘de kernvraag’. In dezelfde periode in 2022, het voorjaar vóór de lancering van ChatGPT, was dat 14 keer. ‘In werkelijkheid’ gebruiken we nu bijna dubbel zoveel keer, ‘in een tijd waarin’ ging maal 3,5 en ‘precies daar’ zelfs maal 5.”
Dat ook journalisten qua taalvaardigheid lui worden is erg maar deze verarming van de stiel kan blijkbaar gecamoufleerd worden. “Online zijn allerlei apps te vinden die beloven om AI-formuleringen te ontmaskeren, maar betrouwbaar zijn die niet.” Toch bloeit een nieuwe business. “Niet alleen zijn er de chatbots zelf, die populair zijn omdat ze ons het leven gemakkelijk maken door de mails te schrijven waarin we anders zelf veel tijd stoppen of door slordig geschreven alinea’s een pak professioneler te laten klinken. Er zijn ook die detectoren, waarvan er online tientallen te vinden zijn. Maar na die detectoren komen nog de humanizers. Die pakken de ontmaskerde AI-gegenereerde teksten opnieuw aan, zodat ze – tegen betaling – de detectoren kunnen omzeilen. Dat levert een carrousel op waarmee een pak mensen rijk hoopt te worden.”
Ik stel mij dan ook de kernvraag: hoe gekker moet het in werkelijkheid nog worden in een tijd waarin goed kunnen schrijven precies daar overgelaten wordt aan waardeloze verdienmodellen?
