Verspringende volumes in baksteen: Residentie Nervi als genuanceerde monoliet

De ligging langs een drukke verkeersas vroeg om een architectuur die enerzijds voldoende robuust is om stand te houden in het straatbeeld, en anderzijds woonkwaliteit en privacy garandeert. Door te werken met verspringende volumes en een zorgvuldig gekozen materialisatie ontstaat een project dat zich tegelijk krachtig en subtiel in zijn omgeving verankert.

Schakelen in plaats van stapelen

“Een massief bouwblok zou hier al snel als een harde wand functioneren. Daarom kozen we voor twee volumes die ten opzichte van elkaar verspringen, met daartussen een dubbelhoge opening. Die ingreep verfijnt de schaal en creëert ademruimte in het straatbeeld”, zegt architect Didier Appeltans. “Tegelijk ontstaat een visuele en fysieke doorsteek richting het achterliggende groen.”

Het gebouw leest daardoor niet als één gesloten massa, maar als een schakeling van bouwdelen die in dialoog gaan met hun omgeving. Boven op de drie bouwlagen in baksteen werd het penthouse in witte sierpleister als setback uitgewerkt. “Zo krijg je een eenvoudig volume dat niet overdreven aanwezig is”, aldus Didier.

Alzijdig ontwerp

Residentie Nervi is opgevat als een alzijdig gebouw, zonder uitgesproken voor- of achtergevel. De appartementen zijn georiënteerd op oost, zuid en zuidwest en beschikken over ruime terrassen, die grotendeels inpandig zijn georganiseerd. Dat houdt het gevelbeeld rustig en versterkt de privacy.

Het project zoekt doelgericht aansluiting bij zijn omgeving. “Het moest mooi inpassen en ook de verbinding maken met het groene karakter van de site", zegt Didier. Het kleurenpalet speelt daarin een belangrijke rol: de genuanceerde baksteen, de witte sierpleister van het penthouse, het aluminium schrijnwerk en het omliggende groen vormen samen een zacht en evenwichtig geheel.

Baksteen Bromo als nuance in een helder volume

De gevels van Residentie Nervi werden uitgevoerd in de baksteen Bromo, een niet-geperforeerde, op vijf zijden bezande baksteen. Eén strekzijde en één kopzijde zijn voorzien van een witte engobe, die de grijze ondertoon verrijkt met lichte schakeringen.

Bromo heeft een bleek beige-bruinachtige uitstraling met subtiele nuances. Net die schakering was essentieel voor het concept. “Als je met een genuanceerde steen werkt in een eenvoudig volume, krijg je een mooi geheel. Met een effen steen zou het te vlak en te monolithisch worden. Dat wilden we hier vermijden”, legt Didier uit.

De witte toets in de engobe sluit bovendien aan bij de sierpleister van het penthouse. “Dat wit komt daar opnieuw terug. Dat zorgt voor een heel mooie combinatie.” Het resultaat is een gecontroleerd spel van tinten dat het volume verzacht zonder zijn kracht te verliezen.

Textuur in het licht

Bromo onderscheidt zich verder door zijn ruwe structuur met fijne, onregelmatige nerven in de bezanding. Die tactiliteit zorgt voor een subtiel lichtspel over de gevel. Afhankelijk van standpunt en zoninval verandert de perceptie van het gebouw.

“Vanop afstand oogt het homogeen en krachtig. Van dichtbij zie je hoe de korrelige textuur en kleurnuances het licht vangen en de ruimtelijke werking van de verspringende volumes versterken", besluit Didier Appeltans.

Zo toont Residentie Nervi hoe een eenvoudige vormentaal, gekoppeld aan een genuanceerde materialisatie, kan resulteren in een gebouw dat tegelijk robuust, duurzaam en verfijnd is.