STEEN & BEEN. Boerenpunt en Natuurbond (Filip Canfyn)
-
© Tijl Vereenooghe
Onze huiscolumnist Filip Canfyn leest instemmend het duo-interview met Boerenbond en Natuurpunt (De Standaard 16/05/26) onder de noemer ‘Als we niets doen, staat het hele platteland straks vol met villa’s”. Landbebouwers en milieubewaarders kunnen dus toch een bondgenootschap sluiten als ze (eindelijk eens) een gemeenschappelijke vijand vinden.
In het manuscript van mijn nog niet uitgegeven boek ‘HOE IS HET HIER ALLEMAAL ZO VER KUNNEN KOMEN? Het waarom van onze huidige omgeving (ruimtelijke ordening, wonen, mobiliteit, natuur, water, klimaat, beleid, …)’ schreef ik eind vorig jaar: “45% van het Vlaams grondgebied heeft een (theoretische) landbouwbestemming maar bijna één vierde daarvan wordt niet voor landbouw gebruikt. De reden hiervoor is het opkopen van akker- en weilanden door wie over ruimere budgetten beschikt dan landbouwers. De verkopers stoppen meestal hun activiteiten en verwerven zo een degelijk pensioenkapitaal. De kopers gebruiken de grond voor verpaarding en vertuining, voor het verbouwen van de oude hoeve tot een ruime woning, voor hobbylandbouw, … Deze evolutie bemoeilijkt uiteraard de toegang tot landbouwgrond voor landbouwers zelf, ondanks de daling van het aantal landbouwbedrijven, de vergrijzing van de landbouwers en de overmaat van stoppers in vergelijking met starters. Minder gegadigden of niet, het alternatieve gebruik van akkers en weiden heeft tot een prijsstijging geleid zodat de economische landbouwwaarde consistent overschreden wordt. Tussen 2013 en 2023 werd landbouwgrond 70% duurder en vandaag moet al 66.000 €/ha betaald worden.”
Boerenbond en Natuurpunt hebben mekaar nu strijdbaar gevonden rond dat reeds lang bestaande probleem van verpaarding, vertuining en fermettisering. Ik weet uit de praktijk dat deze kolonisering-met-ruimtebeslag door begoede middenklassers, op zoek naar een idyllisch rijkelijk statusbevestigend wonen ten koste van alles, ofwel zonder omgevingsvergunning gebeurt ofwel getolereerd wordt door lokale bestuurders, die ‘moeilijk’ kunnen weigeren, zeker niet aan ‘deftige’ burgers. Boerenbond klaagt nu deze wantoestand en dat nonbeleid aan vanuit een bezorgdheid voor de toekomst van de landbouw, Natuurpunt vanuit een bezorgdheid voor de toekomst van de open ruimte. Er wordt zelfs gewag gemaakt van een fermettebelasting als oplossing of bestraffing …
Wat zal deze noodkreet opleveren? Wordt dit weeral niet water naar de zee dragen, of zoals ze in de Westhoek zeggen, oxamyl naar De Blankaart lozen?
