STEEN & BEEN. Slaap-wekkend (Filip Canfyn)
Onze huiscolumnist Filip Canfyn krijgt via via de resultaten van een bevraging rond de overlast van de Gentse feesten in handen. Als ervaringsdeskundige wegens ook bewoner van een binnenstad schrikt hij niet van de bevindingen en stelt hij wat pertinente vragen.
Night Sleep Council, een vereniging van burgers “die van hun stad houden maar vaak in hun nachtrust worden gestoord”, steekt in juli 2026 een vragenlijst in 125O brievenbussen in een deel van de zone van de Gentse feesten. De 11% bruikbare replieken hebben geen wetenschappelijke pretentie maar moeten volstaan als relevant signaal aan het stadsbestuur over hoe die dolle dagen beleefd en overleefd worden.
Wat vertellen de Gentenaars hierover? 30% ondergaan, 20% feesten mee maar ondergaan ook of verlaten de stad, wat dan weer 50% volmondig doen. Vier vijfden van die vluchtelingen trekken zelfs gedurende de ganse periode weg en al zeker ’s nachts.
Waarom? Wat is de hinder-top 3? Welke overlast wordt door meer dan 60% van de respondenten aangehaald? Nummer 1: wildplassen, -braken en -kakken. Nummer 2: zwerfvuil. Nummer 3: lawaai.
Nog opvallende bevindingen zijn: de meldingsmoeheid omdat de handhaving faalt, de impact van overmatig alcohol- en drugsgebruik en de oproep voor Gentse feesten ‘light’ (minder volk, minder dagen, minder uren ’s nachts).
Ik herken dit alles. Ook ik ontvlucht mijn woonstad tijdens de Sinksenfeesten, die eveneens al maar langer en luider worden.
Ik wil hier niet de cultuurfilosoof uithangen, die het verval van de beschaving fileert. Ik stel mij wel vragen. Waarom moet wie de stad en bij uitbreiding de publieke ruimte consumeert die ook koloniseren? Waarom vallen daar de minima van tact en respect weg? Welk plezier vindt men, meestal groepsgewijs, in wildplassen, -braken en -kakken, in blikken en flessen rondstrooien, in lawaai maken in woonbuurten? Welke motivatie hebben lokale besturen en andere organisatoren om zulk gedrag te tolereren en de facto te stimuleren? Waarom doet men in de publieke ruimte wat men nooit zou durven in een privaat huis waar men voor een feest uitgenodigd wordt? Waarom kwetst men de publieke ruimte, waar iedereen welkom moet zijn, omdat men het als niemandsland beschouwt en dus daar geen verantwoordelijkheidszin moet opbrengen?